Ang totoong layunin ng nakaambang gera ni Bush ay hindi ang paglaya ng mamamayang Iraqi kundi ang pagkontrol sa langis ng Iraq. Maraming bansa sa daigdig ang pinaghaharian ng mga diktador at nag-iimbak ng weapons of mass destruction pero ang pinag-iinitan lang ni Bush ay si Saddam. Walang ibang dahilan sa ganitong double standard kundi ang pagnanasang kontrolin ng US ang langis ng Iraq. Susunod sa Saudi Arabia, ang Iraq ang may pinakamaraming langis sa mundo. Kaya't ganito na lamang kung maglaway ang US sapagkat ito ang gumagamit sa 25% ng produktong langis sa mundo na lagpas kalahati ang kanilang inaangkat.

Hindi lamang pambansang interes ng Amerika na kontrolin ang nag-uumapaw na langis ng Iraq kundi ganansyang personal ito ni Bush at ng kanyang bise-presidenteng si Cheney. Kapwa nagtrabaho sa mga kumpanya ng langis si Bush at Cheney kaya't malapit sa kanilang puso ang kapakanan ng higanteng mga kumpanya ng langis. Tulak rin ng pag-iimbot sa langis kahit ang pagtutol ng France, Russia at China sa gera sa Iraq. Mga kumpanya nila ang may kontratang magmina sa Iraq, gaya ng TotalFinaElf ng France. Kaya naman hinaharangan nila na lusubin ang Iraq ng US habang inaakit naman sila ni Bush na papartihan sa pandarambong matapos maibagsak si Saddam.

Interes ng mga kumpanya ng langis at ng imperyalistang mga bansa ang nagtutunggali Iraq. Yamang walang mapapala katunayan mapapahamak pa ang sangkatauhan, milyun-milyon ang nagrarali sa buong daigdig laban sa gera at mabibilang sa daliri ang mga gobyerno, gaya ni GMA, na sumuporta sa balak na gera ni Bush. Walang pakinabang at puro perwisyo ang idudulot sa mga Pilipino ng gera. Wala pa man ito tumaas na ang presyo ng langis at nabubulabog na ang mga Pilipinong naghahanap-buhay sa Middle East.

Ang ating kahilingan sa gobyerno: bawiin ang suporta sa gera ni Bush, itigil ang gera sa Mindanao at atupagin ang sangkaterbang problema ng masa-mataas na presyo ng kuryente at tubig, kawalan ng trabaho at kakulangan sa pabahay, kaliwa't kanang sarahan at tanggalan, paglaganap ng kontraktwalisasyon at kaswalisasyon, kawalan ng pondo sa kalusugan at edukasyon.

Tama na ang panloloko na mga terorista ang problema ng bansa. Wala pa si Saddam at ang Abu Sayyaf ay malaganap na ang kahirapan. Lumalala ito hindi dahil sa mga terorista kundi bunga ng globalisasyong perwisyo sa manggagawa at delubyo sa ekonomiya.

Tama na ang pagbebenta ng ating bayan sa mga dayuhan. Labag sa Konstitusyon ang walang-tigil na pagpasok ng mga sundalong Kano. Pinsala sa ekonomiya ng bansa ang walang-habas na pagpasok ng dayuhang mga produkto.

 

U.S.: mananakop hindi manunubos
Gera sa kahirapan hindi gera sa Iraq

Parrtido ng Manggagawa * BMP
SANLAKAS * Peace Camp